Concertverslag The Elvis Concert

Avondje rock ’n roll in Iduna met Elvis Presley

door Nathalie Fluit, student mediaredactie ROC Friese Poort

Poppodium Iduna heeft op vrijdagavond 11 mei het publiek teruggebracht naar de jaren ’50 toen alles begon met de King of Rock ’n Roll. De ondertitel was: This is as close as it gets. Hier sluit ik mij volledig bij aan. De muziek, de zang, de moves, het gospelkoor.. het was helemaal compleet.

Om kwart voor acht stond het plein voor de ingang van poppodium Iduna al vol met Elvis fans. Een aantal kon je gemakkelijk herkennen door hun zelfontworpen battlejacks. Om acht uur gingen de deuren open waarna iedereen hun plekje zocht in de zaal. Er was rekening gehouden met mensen die niet lang konden staan, of wegens medische klachten niet mochten staan. Hiervoor waren er een beperkt aantal stoelen geplaatst aan de zijkant van de zaal. Al snel stroomde de zaal vol. Ondertussen werden de laatste puntjes nog op de i gezet voor het optreden. De microfoons werden even dubbel getest en de gitaren werden nog gestemd. Om negen uur mocht het concert dan eindelijk beginnen. Vanaf het moment dat de presentator de show ging openen verdubbelde de enthousiasme van het publiek.

De band bevat allemaal internationale artiesten, namelijk een Franse pianist, Amerikaanse gitarist en bassist en een Spaans mannenkoor. Wel is het heel bijzonder dat drummer Bob Lanning, koorlid Jim Murray en zanger Dwight Icenhower zich ook bijgevoegd hebben aan deze band. De eerste twee hebben nog met Elvis gewerkt en de zanger is al meerdere keren uitgeroepen tot ‘The World’s Best Elvis’.  Ze hebben de sounds en de moves van het origineel, alsof Elvis weer was herrezen en voor ons op het podium stond. Ze speelden de liedjes volgens een tijdlijn, eerst ’50 liedjes en zo verder omhoog. Iedereen die in de zaal stond kon bijna elk liedje wel meezingen, vooral de wat bekendere zoals Love Me Tender, Hound Dog en Can’t Help Falling In Love With you zong iedereen uitbundig mee. Wat ook wonderbaarlijk was, is de stem van de 27-jarige gitarist die ook de kans kreeg om in de schoenen te stappen van Elvis.

Tijdens het optreden bracht Dwight Icenhower zichzelf niet over als een imitator, hij gaf meerdere malen een goede ode aan de echte Elvis. Hij keek meerdere keren naar boven toe wanneer hij het over Elvis had in zijn kleine gesprekjes met het publiek. Dit brengt alle liedjes op een nog mooiere manier naar de zaal. Wat ik wel miste, was een kammetje waarmee hij even tijdens de show op een Elvis-way zijn haar ging kammen. Dat was wel een erg leuk en bijpassend moment geweest.

Al met al een erg goed concert en zeker je geld waard. Een aanrader voor iedere Elvis fan!